Co to jest sabataista (definicja)?


Definicja

żydowski mistyk

Sabataista

Sabataizm, zwany także sabatianizmem, to ruch religijny, który wywodzi się z judaizmu. Jego nazwa pochodzi od imienia Sabbatai Zewi, żydowskiego mistyka i rzekomego mesjasza, który w XVII wieku w Turcji zyskał wielu wyznawców. Sabatai Zewi twierdził, że jest wybranym przez Boga mesjaszem i zapoczątkował ruch, który szybko rozprzestrzenił się po całym świecie żydowskim. Jego wyznawcy nazywani są sabataistami lub sabatianistami.

Początki ruchu sabataistów

Sabatai Zewi urodził się w 1626 roku w Smyrnie (obecnie Izmir w Turcji). Już w młodości wykazywał zainteresowanie judaizmem i kabałą, a także uzdrawianiem i prorokowaniem. W wieku 22 lat ogłosił się mesjaszem i zaczął przyciągać wielu wyznawców. Jego ruch szybko rozprzestrzenił się po całym świecie żydowskim, a jego zwolennicy uważali go za oczekiwanego przez wieki mesjasza, który ma przywrócić Izraelowi jego dawne splendor.

Sabatai Zewi przyciągał swoich wyznawców nie tylko swoimi naukami i obietnicami, ale również swoim stylem życia. Był znany z ekscentrycznych zachowań, takich jak chodzenie po ulicach nago czy odprawianie rytualnych aktów seksualnych. Jego zwolennicy uważali, że wszystkie jego działania są częścią mistycznego planu Boga i trzeba je przyjmować bez krytyki.

Nauki sabataizmu

Ruch sabataistów był oparty na kabałowym przekonaniu, że świat jest podzielony na dwie sfery: świat materialny i duchowy. Sabatai Zewi twierdził, że jako mesjasz ma moc połączyć te dwie sfery i przynieść światu ostateczne zbawienie. Jego nauki były często sprzeczne z tradycyjnymi zasadami judaizmu, co wywoływało sprzeciw wśród rabinów i innych żydowskich autorytetów.

Jednym z najważniejszych elementów nauk sabataizmu był sabat, czyli święto obchodzone w sobotę, które miało być czasem radości i ekstazy. Sabatai Zewi uważał, że w ten sposób można osiągnąć jedność z Bogiem i zjednoczyć świat materialny i duchowy. Wierzył również w reinkarnację i twierdził, że jego wyznawcy będą mieli możliwość odrodzenia się w lepszej postaci po śmierci.

Rozpad ruchu sabataistów

Pomimo szybkiego rozwoju ruchu sabataistów, jego popularność szybko zaczęła słabnąć. W 1666 roku Sabatai Zewi został pojmany przez sułtana Mehmeda IV i zmuszony do przyjęcia islamu. Wielu jego wyznawców uważało to za część mistycznego planu Boga, jednak dla wielu innych było to zdradą i znakiem, że Sabatai Zewi nie był prawdziwym mesjaszem.

Po śmierci Sabatai Zewiego w 1676 roku, ruch sabataistów zaczął się rozpadać. Niektórzy jego zwolennicy nadal wyznawali jego nauki, ale bez jego przywództwa nie byli w stanie utrzymać jedności. Do dziś istnieją grupy wyznawców sabataizmu, ale nie mają one już takiej siły i wpływu jak w XVII wieku.

Wpływ sabataizmu na współczesność

Chociaż ruch sabataistów nie przetrwał do dzisiejszych czasów w swojej pierwotnej formie, jego wpływ na judaizm i inne religie jest wciąż widoczny. Wielu mistyków i duchowych nauczycieli czerpie inspirację z idei jedności światów materialnego i duchowego, które pojawiły się w sabataizmie. Ponadto, niektóre elementy nauk sabataizmu, takie jak reinkarnacja czy koncepcja mesjasza, są wciąż dyskutowane i badane przez religioznawców i teologów.

Dla wielu Żydów ruch sabataistów jest również ważnym elementem historii i kultury. Podczas gdy niektórzy uważają go za herezję, inni widzą w nim fascynujący przykład synkretyzmu religijnego i wyraz ludzkiej potrzeby duchowego przywództwa. Bez względu na to, jak się na to patrzy, sabataizm pozostaje jednym z najważniejszych ruchów religijnych w historii judaizmu i jednym z najważniejszych przykładów mistycznych ruchów religijnych w ogóle.

Czy wiesz już co to jest sabataista?

Inne definicje:

uciekinierka
(...) strony władz lub społeczności, z powodu przekonań politycznych, religijnych lub orientacji seksualnej.Skutki ucieczkiDla uciekinierki, opuszczenie swojego miejsca zamieszkania może być bardzo trudnym i traumatycznym doświadczeniem. Kobieta często musi porzucić swoje życie, rodzinę i przyjaciół, zostawiając za sobą wszystko, co znała. Ucieczka może również wiązać się z różnymi zagrożeniami, takimi jak niebezpieczna podróż, wykorzystywanie seksualne czy wyzysk. Uciekinierki często spotykają się również (...)

ucałujmy
(...) jako wyraz tęsknotyCzasem ucałujmy może być wyrażeniem tęsknoty. W sytuacji, gdy dwie osoby są od siebie oddalone, a jedna z nich czuje silną potrzebę bliskości, może powiedzieć: "Ucałujmy", wyrażając w ten sposób swoją tęsknotę. Jest to prośba o chwilę intymności, o poczucie bliskości z drugą osobą. To również sposób na pokazanie, że druga osoba jest dla nas ważna i potrzebna.Ucałujmy jako wyraz pocieszeniaKiedy ktoś jest smutny, zraniony lub przeżywa trudny moment, ucałujmy może być wyrazem pocieszenia. (...)

sadu
(...) jednak coraz częściej można spotkać je również w pobliżu miast. Wraz z rozwojem technologii i postępem w dziedzinie rolnictwa, sadownictwo stało się bardziej efektywne, a uprawy owoców są coraz większe i bardziej zróżnicowane. Wiele sadów korzysta z systemów nawadniających, a także stosuje różnego rodzaju środki ochrony roślin, aby zabezpieczyć plony przed szkodnikami i chorobami.W sadach pracuje się przez cały rok, jednak najważniejsze prace związane z uprawą i pielęgnacją drzew odbywają się w okresie (...)

jagodlinom
(...) jest ono używane w niektórych kontekstach, głównie w odniesieniu do jedzenia.Co to jest "jagodlinom"?Jagodlinom jest to słowo, które nie występuje w języku polskim. Jest to odmiana angielskiego słowa "jagodlinom", które jest używane w niektórych kontekstach, głównie związanych z jedzeniem. Pomimo braku oficjalnego uznania w języku polskim, słowo to jest coraz częściej używane przez młodsze pokolenia.Jagodlinom w kontekście jedzeniaW języku angielskim, słowo "jagodlinom" jest często używane w odniesieniu (...)

wadzących
(...) które jest niepożądane lub niekorzystne.Słowo to może mieć różne znaczenia w zależności od kontekstu, w jakim jest używane. Może oznaczać zarówno fizyczne przeszkody, jak i psychiczne bariery. Na przykład, wadzących może być wykorzystane w odniesieniu do rzeczy materialnych, które utrudniają wykonywanie czynności, takich jak przeszkadzające elementy w pomieszczeniu lub uszkodzone narzędzia.Jednak w większości przypadków, wadzących jest używane w odniesieniu do działań lub zachowań ludzkich, które przeszkadzają (...)

uczniowskie
(...) są charakterystyczne tylko dla uczniów. Uczniowski język jest często żywy i dynamiczny, zmienia się wraz z trendami i modyfikuje się pod wpływem grupy rówieśniczej.Uczniowskie zachowaniaUczniowskie może również odnosić się do zachowań, które są typowe dla młodzieży szkolnej. Można wyróżnić pewne wzorce zachowań, takie jak np. bunt przeciwko nauczycielom czy szkolnym zasadom, chęć wyrażania siebie i swojej indywidualności czy też skłonność do podejmowania ryzyka i eksperymentowania. Warto jednak pamiętać, (...)

obeliskową
(...) architektury starożytnego Egiptu i są popularnymi elementami w architekturze współczesnej. Słowo "obeliskowa" jest również używane w języku potocznym, aby opisać coś, co jest wysokie, smukłe i ważne. Obeliskowa jest więc nie tylko definicją słowa, ale również nawiązuje do bogatej historii i znaczenia obelisków w różnych dziedzinach życia.

babinę
(...) to określenie pozytywne, podkreślające dojrzałość i doświadczenie kobiety. Z drugiej strony może mieć wydźwięk obraźliwy lub wyśmiewający, szczególnie gdy jest używane wobec kobiet starszych.W języku potocznym słowo to jest często używane wobec kobiet, które są uważane za nieatrakcyjne lub niezdolne do wykonywania pewnych czynności ze względu na swój wiek. Jest to wyraz seksizmu i dyskryminacji ze względu na płeć i wiek.PodsumowanieBabina jest odmianą słowa "baba", które pierwotnie oznaczało matkę lub (...)